Indonesie 14 September 2019

De Prambanan
De verwoeste pracht
Vandaag gaan we met onze driver Yuyus terug naar Jokjakarta. Onderweg stoppen we nog even bij zijn zus die een Salak plantage heeft. Salak heet in het Nederlands slangenfruit vanwege zijn uiterlijk. Het is een bruin geschubde vrucht ter grootte van een citroen, het smaakt een beetje naar een zoet-zure lichee met een beetje ananas. We probeerde deze vrucht al eerder bij het ontbijt in Bandung.
De volgende stop is de Prambanan, een immens groot tempelcomplex wat voor een groot gedeelte door een aardbeving verwoest werd. Wat nog overeind staat is al indrukwekkend laat staan hoe het was toen de ongeveer 200 verwoeste tempels er omheen er nog stonden. In 11 maanden stapelden ze er al weer 2 op, dit gaat dus jaren duren voordat alles weer in elkaar gepuzzeld is. De grote tempel duurde volgens onze gidsen 100 jaar. Ja gidsen want René trof 4 studenten die gidsen in opleiding waren en die leiden hem rond. Ik was elders op het terrein, ik was in de veronderstelling dat hij ten prooi gevallen was van colporteurs.
Rond 15 uur komen we in het hotel aan, doen een drankje en springen in het zwembad. Dit was een best warme dag, de thermometer in de wagen gaf er 36 aan. De tuin is prachtig hier en veel waterpartijen en watervallen en een grote zuurzak boom in het midden.