Indonesie 18 September 2019

Dampende kraters
De Bromo op
Wij zijn bijtijds uit de veren. En kwart voor drie staan we al buiten waar onze jeep al klaar staat. We kunnen direct vertrekken. Een rit door de binnen krater waar we door de duisternis niets van zien en dan slingert de weg helemaal naar een top waar het beroemde uitzicht is. Dit zie je op vele ansichtkaarten terug. In volledige duisternis wachten we op de zonsopkomst, de eerste zonnestralen die over de krater en achterliggende berg komen is een prachtig gezicht. Er zijn een paar honderd man op afgekomen, business voor de verhuurders van jassen, matrasjes en mutsen. Het was fris maar ‘freezing’ vonden wij het in elk geval niet. Als kers op de taart tovert een achter de Bromo gelegen vulkaan een dikke rookpluim tevoorschijn.
We lopen terug naar de jeep en worden naar de voet van de krater gebracht. Opnieuw een beproeving voor René. We sjokken door het mulle en stoffende zand en beklimmen het eerste deel van de Bromo. Na deze stevige en soms steile klim komt er nog een steile trap, door het vele zand op de treden niet altijd even makkelijk. Het was de klim waard, op afstand lijkt de Bromo niet echt groot maar eens als je boven bent is het toch een enorm gapend en stomend gat.
Voldaan keren we terug naar het hotel en ontdoen ons van de stoffige kleding, Krijgt de onze kamikaze piloot ineens haast maar jammer voor hem wij willen eerst nog douchen en ontbijten. Hierna volgt de rit van 6 uur naar Kalibaru.