Leknes
We hebben voor de punt van de lofoten een hele dag uitgetrokken. Tot aan het zuidelijkste puntje, de laatste plaats genaamd Å (ook wel Å i Lofoten genaamd) is het 62 kilometer.
We draaien net de hoofdweg E10 op en daar zien we links van de weg 3 Elanden staan. Mooie grote exemplaren lekker rustig aan het grazen. Wat ons het meest verbaasde dat deze voorover op hun knieën gingen zitten om te eten want dat deden die van gisteren niet. Dit waren 3 mannetjes en forser van formaat. Het is nog vroeg en zeer rustig op de weg en dus kunnen we uitgebreid genieten van het aanzicht. Een van het drietal steekt voor de wagen de weg over en loopt door een tuin naar wat later bleek een 4de Eland.
We rijden door en volgen het kaartje wat we van Kristoffer hadden gekregen met zijn ‘hidden spots’. We slaan een zijweg in om het vissersdorpje Nusfjord te bezoeken. Dit dorpje is erg leuk en ligt heel idyllisch in een baai. Buiten de nieuw gebouwde Hyttes die nu als vakantieappartementen worden verhuurd is het nog traditioneel en op het cafe-restaurant en de bakker na geheel gewijd aan de visserij.
Je kunt er zelfs op excursie met een vissersboot mee. Na een goed uur rondkijken rijden we door en slaan elke zijweg in die de E10 hier heeft. Zo rijden we heel afwisselend langs de kust, de stranden en de fjorden. We stappen verschillende malen uit voor wat foto’s of om op wat uitkijkpunten met de verrekijker naar vogels te kijken. Op een gedeeltelijk besneeuwd veld zie ik ineens een witte vogel met een donkere kop. Ik denk aan een Korhoen maar het blijkt een Sneeuwhoen te zijn. Wat verderop zien we nog een exemplaar met lichte kop.
Daar zit nog een Hoen zeggen we tegen elkaar, oh nee het is een sneeuwvlek, verhip het huppelt weg, het blijkt een Sneeuwkonijn te zijn, geheel wit in de winter en rond eind mei wordt de vacht grijsbruin. We zien er later nog een maar ze zijn te schuw en bij de minste beweging zijn ze weg.
De fauna van vandaag omvatte verder vele Scholeksters, Snippen, Grutto’s, Zwanen en diverse soorten Ganzen.
Tijdens een koffiebreak vragen we de eigenaresse of zij weet waar wij Stokvis kunnen eten want we kunnen de Lofoten toch niet verlaten zonder dit wereldberoemde exportproduct (de Portuguese Bacalhau komt voor 75% van hier) ter plaatse te eten.
Zij beveelt een restaurant aan dat wij al eerder in Nusfjord gezien hadden. En gezien dit een leuk plaatsje was, was de keuze snel gemaakt. Voorgerecht wederom koud gerookte Walvis en als hoofdgerecht Stokvis met erwtenpuree, groene asperges en in de schil gekookte aardappeltjes.
