We hebben een flinke wandeling voor de boeg als we langs de rivier naar Hoi An lopen. Iets van 6 km. De temperatuur loopt al snel op. We doen het rustig aan en drinken onderweg verschillende keren onze geliefde peach lemon icetea.
Eenmaal in Hoi An zien we iemand die restaurants bevoorraad met ijsklontjes. Dit gaat met de scooter en de ijsklontjes worden zienderogen kleiner bij 33 graden.
We lopen langs de oude karakteristieke Japanse handelshuizen, opgetrokken uit dikke, van decoratieve elementen voorziene houten balken. Daartussen geel gekleurde lemen buitenmuren. Binnen in de huizen hoge kamers met donkere houten wanden. Ook hier is al het balkwerk van snijwerk voorzien. Heel knap. De rijkste woningen hadden ook een binnentuin en de mogelijkheid naar gelang de zonnestand de wanden weg te nemen.
Tan Ky is in zijn geheel nog grotendeels intact, maar hele groepen worden er doorheen geloodst en dat maakt dat een bezoek zelden rustig verloopt. Andere van deze 18de eeuwse huizen hebben nu bestemming als gallery of als souvenir winkeltje.
Ook apart is de Chua Cau brug uit de 15de eeuw die de Chinese en Japanse wijk met elkaar verbind. De van origine houten brug onderging in de loop der tijd vele transformaties, vooral het vlak maken ten tijden van de oorlog ten behoeven van de legervoertuigen, gelukkig is dat weer teruggedraaid en heeft de brug nu weer zijn originele boogvorm terug.
Later in de middag bezoeken we nog het museum van de Franse fotograaf Rehahn, die op mooie wijze alle etnische bevolkingsgroepen in Vietnam heeft vastgelegd en niet meer gedragen traditionele kleding aankoopt om deze hier tentoon te stellen. Zo blijven deze bewaard voor het nageslacht.
We besluiten om ipv lopend met de hotelshuttle terug te gaan. Al wachtend zien we iets donkers op en neer gaan in het perkje aan de overkant van de weg. Is het een blad, is het een dier. Ik besluit om eens te gaan kijken. Het blijkt een kleine vleermuis te zijn. Hij heeft het zichtbaar moeilijk, bevangen door de hitte, misschien geraakt door een auto, we zullen het nooit weten. De foto is de herinnering die blijft.
