Omdat we eigenlijk maar een echte volle dag in HCMC hadden kochten we gisteren een hop-on hop-off ticket en startte de dag met de blauwe route (China Town route). We stapte nergens uit omdat geen van de stops een wow factor had, maar kregen wel een andere view van de stad. ’s Middags doen we de rode route (City Center) daar zien we nog wel wat leuke dingen. We rijden het volledige rondje mee en wandelen van de “Notre Dame” naar het Sky platform. Helaas is het helicopter-platform niet toegankelijk maar we kunnen wel naar de 34ste etage om achter een raam rond te kijken voor 240.000 dong. Dat gaan we dus niet doen, dan heb ik hiervoor in de plaats wel een ander idee. Wij waren overigens niet de enige die dan niet naar boven gingen, de reden waarom is niet bekend. Normaal is dat 360 graden deck wel open. We lopen door naar een grote Chinese jonk die in de haven ligt, de Hop On Hop Off bus stopt hier ook. In de verte zien we waar die 8 miljoen inwoners zouden wonen. Immens grote flats en redelijk dicht op elkaar gebouwd. En er wordt nog steeds flink bijgebouwd.
De jonk ligt achter de douane en is niet te bezoeken. Terwijl ik met de beambte bezig ben kon René nog snel een foto maken. We vroegen ons af waarom de bus hier een stopplaats heeft, de hele werf ligt namelijk na de havengrens en is niet te bezoeken tenzij je het land uitgaat. Voor de rest is er niets te zien. We stappen de bus weer op en doen nog een klein rondje mee. Het is 35 graden of meer en het is gewoonweg ontzettend lastig oversteken met die drukte.
Als we weer bij de Opera uitstappen gaan we lekker naar de rooftopbar van het Caravelle hotel. Hier op de 10de verdieping ligt hun terras die ook voor niet gasten te bezoeken is. We hadden geluk, Happy Hour van 17 tot 19 uur. Lekker toch. De avond valt en de skyline van HCMC kleurt. Vanaf de rooftopbar heb je een geweldig zicht hierop.
Later dineren we bij de buren van ons hotel. Bij restaurant “Quan Bui” doen ze ruig want geloof het of niet maar de wijn per glas is ‘uitverkocht’ om 8 uur. Dan maar een fles… ook dit is de laatste. Een Riesling, een Australische. Zou ik dan gisteravond de laatste opgedronken hebben? Over zoiets kan ik me opwinden, zou bij mij niet kunnen… maar ook dit is Vietnam. Ik moet mij aanpassen. Het eten was zalig en de wijn ook.
