Gewone en bijzondere trips in binnen- en buitenland

Indonesie 26 September 2019

Vroeg gewekt.

Om 3 uur start de motor van de boot. Rizal )onze gids) heeft voor ons nog een verrassing in petto. We gaan de zonsopkomst bekijken op Pulau Padar voor de kust van Komodo gelegen. Veel treden omhoog en het laatste stuk wat over rotsen klauteren krijg je een fantastisch uitzicht. Heel mooi om te doen.

Hierna varen we tijdens het ontbijten verder naar Pulau Komodo. Op onze vraag gaan we vroeg want dan zijn de varanen actiever. Ook hier maken we een tracking en Rizal die hier vandaan komt en iedereen kent ritselt een goede ranger di,e in tegenstelling tot die we gisteren hadden, wel verteld en goede uitleg geeft. Op Komodo varanen spotten is moeilijker dan op Rinca omdat het hier veel bossiger is en die knapen zich goed verstoppen.
Onderweg worden we blij gemaakt. De ranger had al verteld dat jonge varanen in dode palmbomen leefden en van de grond tot bovenin een gang in de stam graven. We zien een jonge varaan van ongeveer 1 jaar in een boom op zoek naar zijn favoriete voedsel namelijk Gekko’s. En als kers op de taart komt deze kleine uit de boom om zich op de grond presenteren. Een ongewone plek want varanen eten hun soortgenoten en zelfs hun eigen kleintjes op. Eigenlijk vreemd want ze beschermen hun nest gedurende 7 a 9 maanden tot de kleintjes uitkomen. Na het uitkomen worden de jongen aan hun lot overgelaten en tot 3 a 4 jaar leven ze voornamelijk in de bomen. Daarna zijn ze in staat om aan hun kannibalistische ouders te ontsnappen. We scoren nog een T-shirt en varen door naar Pink beach, René blijft op de boot en probeert energie te sparen want hij heeft wat last van kramp.

Pink beach was mooi maar de eerste snorkelspot was mooier. Waarom René niet meewilde… nou Marcel had ons zijn foto’s laten zien en hier had hij meer zin in. Manta point ligt niet ver van Pink beach. Rizal regelt met de kapitein dat we naar Manta Point gaan ondanks dat de zeer daar wilder is. Er liggen veel bootjes klaar om de Manta’s te spotten. Iedereen jaagt vervolgens de Manta’s op en bijhouden kan je ze niet. In alle hectiek brak ook nog het trapje van de sloep af. Nu konden we niet meer snel in de boot klimmen om de Manta’s te volgen. Marcel had mazzel dat er bij hen maar 2 boten waren terwijl er nu wel 10 klaar lagen. Al met al zagen we toch een stuk of 5 Manta’s. Een heel bijzondere ervaring.

We voeren 3 uur richting Flores en legden al vroeg aan voor de nacht. Mijns inziens wat verloren tijd, ik had dan liever nog wat snorkelspots gedaan of meer tijd elders uitgetrokken.